FANDOM


Artykuł
Owczarek francuski briard
OwFrancuskiBriardKufa
Rasa psa/Nazwa Owczarek francuski briard
Pochodzenie/Nazwa Francja
Kolor Umaszczenie może być płowe, szare, czarne
Sierść włos okrywowy powinien mieć suchą, tzw. kozią strukturę (nie miękki i nie jedwabisty) z pewnym podkładem podszerstka, sierść briarda jest długa (minimum 7 cm), lekko pofalowana, włosy na głowie tworzą charakterystyczną: brodę, wąsy i grzywkę.
Grupa Working Dogs
Popularne też w: Francji, Polsce(ich popularność rośnie, najwięcej przedstawicieli tej rasy można spotkać w centralnej oraz pd.- zach. części kraju.)
Inne nazwy Briard

Berger de Brie długowłosy owczarek francuski briard

Owczarek francuski briard – jedna z ras psów należących do psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Podlega próbom pracy. Briard jest dużym psem o normalnej, wolnej od "udziwień" budowie, i suchej, dobrze rozwiniętej muskulaturze. Ma lekko prostokątną sylwetkę-długość tuowia jest nieco większa od wysokości w kłębie.

Rys historyczny

Pochodzenie

Według wszystkich dostępnych źródeł, briard to stara rasa psów pracujących, znanej już w czasach Karola Wielkiego (742-814 r.) Psy, przypominające dzisiejszego owczarka, można było zobaczyć już na średniowiecznych tkaninach, a pierwsze pisemne wzmianki o nich datuje się na wiek XII oraz XIV. W tym czasie zadaniem tych psów było pilnowanie zwierząt gospodarskich przed złodziejami i drapieżnikami. Później, gdy dzikich zwierząt ubyło (zwłaszcza po Rewolucji Francuskiej (1789 rok) ), kiedy podzielono wielkie majątki, psy te stały się pasteżami zaganiającymi owce, oraz, by nie weszły w szkodę. Podczas Pierwszej Wojny Światowej, już jako rasa uznana przez FCI,  psy te zyskały miano jako sanitarne i łącznikowe; - wyszukiwały rannych, ciągnęły wózki z postrzelonymi żołnierzami, roznosiły meldunki oraz patrolowałyteren w poszukiwaniu min. Na bitewnych polach odznaczały się tak bardzo, że stały się symbolem i maskotką francuskiej armii, jednak zgimęło ich tak dużo, że rasę zaczęto uznawać za rzadką. Jednak dzięki wojennej sławe, briardy były dość znane, więc populację odbudowano, głównie do celów użytkowych. Dopiero po drugiej wojnie światowej zystały karierę wystawową, a hodowcy zaczęli zwracać więcej uwagi na cechy drugorzędne - takie jak kolor i długość sierści. Do dziś wymaga się zaliczenia prób pracy, by uczestniczyć w konkursie Międzynarodowego Championa Piękności. Co to oznacza dla sędziego? To, że nie może oceniać tzw. "Czystego piękna"; owszem, dzisiejszy wystawowy briard jest bardzo efektowny - ma piękną, długą sierść oraz piękną budowę, ale powinien być także zdolny do pracy. Jeśli taki pies znajdzie się na ringu, trzeda wybaczyć mu skromniejszą sierść, i przyznać większą lokatę, niż wypielęgnowanej piękności o stromym kątowaniu i krótkim kroku.
Briard

Ładny, prawidłowy briard.

Wygląd

Głowa - długa, (Niemal 2/5 wysokości w kłębie; szerokość i długość mózgoczaszki niemal równe. Długość kufy taka jak mózgoczaszki.), porośnięta długim włosem, tworzącym obfite brwi, wąsy i brodę. Stop wyraźnie zaznaczony. Kufa kanciasta, nigdy spiczasta. Powinna być kanciasta, z wyraźnie zaznaczonym stopem, i mocną, głęboką, tępo zakończoną kufą.

Uszy - wysoko osadzone, niegdyś cięte, dzisiaj wiszące, nie powinny płasko przylegać do głowy.

Oczy - Owalne, dość duże i ciemne, tylko u psów maści błękitnej jaśniejsze.

Kończyny przednie - Dobrze kątowane, proste; łapy okrągłe.

Kończyny tylne - Dobrze umięśnione i kątowane, równolegle ustawione. Na tylnych łapach powinny występować tzw. "wilcze pazury" - dodatkowe, w pełni rozwinięte, palce z pazurami.

Ogon - Długi, wiszący, w kształcie litery "J". Noszony nisko (do wysokości grzbietu)

Tułów - Grzbiet krótki, lędźwie krótkie, zad lekko odpadający. Klatka piersiowa długa, szeroka i głęboka, sięga łokcia.

Sierść - Długa na całym ciele (co najmniej 7 cm), sucha, z niezbyt obfitym podszerstkiem.

Maść - Briardy występują w czterech umarszczeniach: Płowym (z nalotem i maską lub bez), czarnym, szarym i błękitnym. To ostatnie jest najrzadsze - odpowiada za nie gen "d" który powoduje również rozjaśnienie oczu i nosa (do szarości). Psy szare, za które odpowiada dominujący gen G, rodzą się czarne i szarzeją z wiekiem. Zachowują Ciemne oczy i nos. We Francji, oraz wielu innych krajach odrębnie ocenia się psy płowe i błękitne oraz czarne i szare. Czarne briardy są często w innym typie - lżejsze i bardziej eleganckie. W przypadku maści płowej ważne jest, aby nie była zbyt jasna (ocenia się ją po 20 miesiącach życia, w tedy dużo psów o tej maści przechodzi proces "rozjaśniania") ani dwubarwna - pies nie może mieć wyraźnie ciemniejszego płaszcza przy jasnym podpalaniu.

Wzrost - Psa - 62-68 cm, suki 56-64 cm. Są to dość duże psy.

Waga - 30-40 kg

Wilcze pazury - We wzorcu tego psa cecha ta jest niezwykla ważna. Dlaczego? Tego nie wie nikt. Niektórzy pozostają przy fakcie, iż powodują one lepsze podparcie łapy, ale trudno powiedzieć, co to ma znaczyć. Pozostaje nam tylko przyjąć do wiadomości to, że stoi za tym jakaś tradycja, choć w rzeczywistości w niczym psu nie pomagają, ale wręcz przeszkadzają, ponieważ bardziej ulegają urazom. Ideałem jest, aby pies miał na obu tylnych ładach dwa w pełni rozwinięte, nisko osadzone palce, a w nim po dwie kości i pazur. Pojedyńczy palec, lub brak więcej niż jednej kości to wady dyskwalifilujące. Podczas oceny konieczne jest dokładne sprawdzenie pazurów; co ciekawe, że u psów wystawowych takie braki zdarzają się bardzo rzadko.

Zachowanie i charakter

Briardy są inteligentnymi, pełnymi energii psami o rozwiniętym instynkcie obronnym. Tolerancyjne wobec dzieci oraz innych zwierząt.

Użytkowość

Briardy są psami pasterskimi. Chętnie stróżują i opiekują się stadem, nawet psy hodowane w domu, czy w bloku, podejmują chętnie pracę psów pasterskich. W czasie wojen Briardy wykorzystywano do wyszukiwania rannych spośród poległych na polu bitwy. O kimś poległym w czasie wojny mówiono: "briard się przy nim nie zatrzymał". Wykorzystywane są także do ratowania tonących. W ostatnich latach owczarki francuskie pełnią funkcje głównie psów do towarzystwa. Zaliczany do psów obronnych.

Ruch

Briard ma poruszać się jak klasyczny pies owczarski - krokiem długim, wyciągniętym i niskim, możliwemu dzięki długiej łopatce, i zbalansowanemu, głębokiemu (ok. 100-110 stopni) kątowaniu w stawach barkowych i kolanowych. Wysokie podnoszenie łap, i krótki, taneczny krok to poważne wady.

Zdrowie i pielęgnacja

Owczarek francuski Briard wymaga częstego i regularnego czesania sierści, pomimo długiej szaty w zasadzie nie linieje. Cieszy się dobrym zdrowiem. Dopuszczone do hodowli psy muszą mieć wykonane badanie RTG w kierunku dysplazji stawów biodrowych.

Popularność

Briardy sprowadzono do Polski w latach siedemdziesiątych XX wieku, ich popularność rośnie, najwięcej przedstawicieli tej rasy można spotkać w centralnej oraz pd.- zach. części kraju.

Zobacz też

Psy
Gończe BeagleGończy berneńskiGończy HamiltonaGończy siedmiogrodzkiGończy polskiPosokowiecPosokowiec bawarskiPosokowiec hanowerski
Pasterskie Border collieOwczarek francuski briardBeauceronCzechosłowacki wilczakKuvaszPuliOwczarek niemieckiWelsh Corgi CardiganWelsh Corgi PembrokeDuży szwajcarski pies pasterskiKomondor
Pupilki Cocker Spaniel AngielskiCocker Spaniel AmerykańskiBiszon KędzierzawyChihuahuaMaltańczykPekińczykHawańczyk
Różnej wielkości EloKundelki
Płochacze Clumber SpanielCocker Spaniel AngielskiCocker Spaniel AmerykańskiKooikerhondjePłochacz niemieckiField SpanielSpringer spaniel angielskiSpringer spaniel walijskiSussex Spaniel
Terriery Yorkshire TerrierJack Russel TerrierParson Russell terrier
Retrievery Labrador RetrieverGolden RetrieverChesapeake Bay retrieverNova Scotia Duck Tolling Retriever

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki